Wersja 2026.1.27.1362

Usprawniono podgląd dokumentu KSeF dodając wizualizację w formie dokumentu PDF oraz wglądu w zawartość pliku XML.

Jak to działało do tej pory?

W programie wizualizacja dokumentu KSeF jest dostępna w trzech oknach:
– przeglądowym dokumentów KSeF
– klasyfikacji dokumentu KSeF
– edycyjnym dokumentu księgowego powiązanego z dokumentem KSeF.

Zrealizowano ją w formie dokumentu HTML generowanego za pomocą transformaty.

Co zrobiono?

We wszystkich ww. miejscach udostępniono w formie dodatkowych zakładek, podgląd faktury KSeF:
– w formie dokumentu PDF (to nowość),
– w formie dokumentu HTML generowanego za pomocą transformaty (tak już było),
– w formie prezentacji zawartości pliku XML(to nowość).

Jak to działa po zmianach?

Nowe wizualizacje dostępne są bez dodatkowej konfiguracji programu. Domyślnie prezentowaną wizualizacją jest zakładka z dokumentem PDF.
Podgląd w formie dokumentu PDF dodatkowo zawiera numer KSeF oraz datę jego nadania. Na zakładce dokumentu PDF dostępne są operacje:

– przechodzenia pomiędzy poszczególnymi stronami dokumentu
– sterowania procentowym rozmiarem podglądu
– szybkiego dostosowania rozmiaru do szerokości i wysokości zakładki
– obracania widoku dokumentu
– zapisu dokumentu do pliku oraz wydruku.

Podgląd w formie HTML pozostał w dotychczasowej formie.

Ostatnia zakładka prezentuje tekstową zawartość pliku XML dokumentu KSeF. Widok ten jest dokładnym odzwierciedleniem treści pliku w takiej postaci, w jakiej został on wysłany do KSeF.

Dodano możliwość zbiorczego uzupełniania danych o państwie  w danych adresowych kontrahenta w oknie przeglądowym dokumentów księgowych oraz w oknie przeglądowym kontaktów.

UWAGA: Nie należy mylić niniejszej sprawy z 2-literowym kodem NIP UE (funkcjonującym przy kontrolce z numerem NIP), który nie ma niczego wspólnego z niniejszą sprawą.

Jak to działało do tej pory?
Do tej pory, aby ustalić państwo dla danego kontrahenta, czy to w dokumencie księgowym, czy w kartotece kontrahenta, było to możliwe jedynie poprzez edycję pojedynczego dokumentu, czy też pojedynczego kontrahenta i tam, w odpowiedniej kontrolce, należało wybrać państwo ze słownika państw.

Co zrobiono?
Dodano nową operację umożliwiającą zbiorcze dodanie państwa do danych kontrahenta w dokumentach księgowych oraz w kartotece kontrahenta. Dodatkowo, w oknie przeglądowym dokumentów księgowych (w każdym typie lat obrotowych), w zasobniku kolumn, dodano nową kolumnę „Państwo kontrahenta”.

Jak to działa po zmianach?
1. W oknie przeglądowym dokumentów księgowych dodano pod prawym klawiszem myszy dodatkową operację „Operacje pomocnicze” -> „Uzupełnij państwo kontrahenta w zaznaczonych dokumentach”.
2. W oknie przeglądowym kontaktów dodano pod prawym klawiszem myszy dodatkową operację „Operacje pomocnicze” -> „Uzupełnij państwo w domyślnym adresie zaznaczonych kontrahentów”.
3. Nowa operacja pozwala uporządkować dane kontrahentów w obu miejscach: w dokumentach księgowych  (skąd dane o państwie są eksportowane na zestawień (wydruków): „KPiR” oraz „Ewidencja Przychodów” (wg wzorów obowiązujących od 2026 roku) oraz do plików JPK: JPK_PKPiR, JPK_EWP oraz JPK_KR_PD) i w kartotece kontaktów (skąd dane o państwie są pobierane z domyślnego adresu na dokument księgowy, oczywiście, o ile dane kontrahenta są wybierane do nagłówka dokumentu księgowego z kartoteki kontaktów, a nie wprowadzane ręcznie/importowane).
4. W obu miejscach nowa operacja działa tak, że po wybraniu (zaznaczeniu) dokumentów księgowych/kontrahentów i po jej wywołaniu program wyświetla okno służące do wyboru państwa z listy państw figurujących w słowniku państw. Po wyborze państwa i zatwierdzeniu okna, jeżeli operacja przebiegnie prawidłowo, program wyświetla komunikat informujący o wykonaniu operacji. Jeżeli program napotka problemy przy wykonaniu operacji, wyświetla raport z informacjami wskazującymi na napotkane problemy.
5. Nowa operacja (wykonywana w obu miejscach) umożliwia wprowadzenie danych o państwie, gdy wcześniej żadnego państwa nie wybrano, ale nie ma skutku w postaci zmiany już wybranego państwa, ani nie umożliwia usunięcie już wybranego państwa.
6. Operacja zbiorczego uzupełniania państwa (a także edycja pojedynczego dokumentu księgowego w zakresie kontrolki „Państwo”) jest możliwa do wykonania także dla tych dokumentów księgowych, które zostały już zaksięgowane/pochodzą z zamkniętego okresu.
7. Po zbiorczym uzupełnianiu państwa od strony kartoteki kontaktów program z automatu nie naczytuje kodu NIP UE o wartości „PL” (chodzi o kod przy numerze NIP), jeżeli nadawanym państwem jest „Polska”, ponieważ obecnie, przy ręcznym wybieraniu danemu kontrahentowi państwa (w domyślnym adresie) i wyborze państwa „Polska”, program nie uzupełnia kodu NIP UE wartością „PL”.
8. Kolumna „Państwo kontrahenta”, która jest dostępna w zasobniku kolumn w oknie przeglądowym dokumentów księgowych, pozwala uwidocznić, czy kontrolka „Państwo” z zakładki „Kontrahent” ma podaną jakąś zawartość, czy nie, a jeśli ma, to prezentuje, jakie konkretnie państwo zostało wybrane (również w przypadku „historycznych” dokumentów księgowych, czyli istniejących w bazie). Ułatwia to wybranie (zaznaczenie) dokumentów księgowych przeznaczonych do wykonania operacji „Uzupełnij państwo kontrahenta w zaznaczonych dokumentach”.

Obsłużono skrót klawiaturowy służący do wykonania operacji zbiorczej zmiany oznaczeń: „OFF”, „BFK” oraz „DI”.

Jak to działało do tej pory?
Do tej pory nie można było wywołać operacji zbiorczej zmiany oznaczeń: „OFF”, „BFK” oraz „DI” przy pomocy skrótu klawiaturowego.

Co zrobiono?
Obsłużono skrót klawiaturowy służący do wykonania operacji zbiorczej zmiany oznaczeń: „OFF”, „BFK” oraz „DI”.

Jak to działa po zmianach?
Wykonując operację zbiorczej zmiany oznaczeń: „OFF”, „BFK” oraz „DI” w następujących miejscach:
– w oknie przeglądowym dokumentów księgowych,
– w oknie przeglądowym wpisów do rejestru VAT

można skorzystać ze skrótu klawiaturowego „Ctrl+O”, dzięki któremu można wywołać ww. operację w obu ww. miejscach.

Skrót „Ctrl+O” został uwidoczniony w opisie operacji zbiorczej zmiany oznaczeń: „OFF”, „BFK” oraz „DI”.

Usprawniono eksportowanie danych o kodzie kraju „Grecja” do plików: JPK_V7M, JPK_V7K, JPK_KR_PD, JPK_EWP oraz JPK_PKPiR w przypadku, gdy dane o tym kodzie są niezgodnie z tym, czego wymaga dany plik JPK.

Jak to działało do tej pory?
Eksport danych z dokumentów księgowych do plików JPK opiera się o założenie, że:
– kod kraju wykazywanego w plikach: JPK_V7M oraz JPK_V7K to 2-literowy kod NIP UE, figurujący w dokumencie księgowym, a jeżeli dany kontrahent jest wybierany na dokument księgowy z kartoteki kontaktów, to do dokumentu księgowego przenoszony jest 2-literowy kod NIP UE, figurujący w kartotece danego kontaktu,
– kod kraju wykazywanego w plikach: JPK_KR_PD, JPK_EWP oraz JPK_PKPiR to 2-literowy kod państwa figurującego w dokumencie księgowym, w danych adresowych kontrahenta, a jeżeli dany kontrahent jest wybierany na dokument księgowy z kartoteki kontaktów, to do dokumentu księgowego przenoszony jest 2-literowy kod państwa wybranego w domyślnym adresie tego kontrahenta, a zaczerpnięty ze słownika państw.

W związku z powyższym występowały problemy w przypadku kontrahenta z Grecji, gdy w słowniku państw, dla państwa „Grecja” wprowadzono jeden z kodów: „EL” albo „GR” i jeden z tych kodów był przenoszony, poprzez kartotekę danego kontaktu, do dokumentów księgowych, a następnie do plików JPK, a różne pliki JPK wymagają innego kodu dla kontrahenta z Grecji, bo:
– w plikach dot. podatku VAT: JPK_V7M oraz JPK_V7K dla kontrahenta z Grecji powinien być wykazywany kod „EL”,
– w plikach dot. podatku dochodowego: JPK_KR_PD, JPK_EWP oraz JPK_PKPiR dla kontrahenta z Grecji powinien być wykazywany kod „GR”.

Co zrobiono?
Zachowano dotychczasowe założenia co do naczytywania na dokument księgowy danych kontrahenta z kartoteki i przenoszenia ich do plików JPK, ale usprawniono działanie samego eksportu danych do plików: JPK_V7M, JPK_V7K, JPK_KR_PD, JPK_EWP oraz JPK_PKPiR w przypadku kontrahentów z Grecji tak, aby w zależności od tego, do jakiego pliku JPK eksportowane są dane kontrahenta z Grecji, eksportowany był poprawny kod: albo „EL” albo „GR”, niezależnie od tego, który z kodów: „EL”, czy „GR” został podany w słowniku państw dla państwa „Grecja”.

Jak to działa po zmianach?
Po zmianach, niezależnie od tego, który z kodów: „EL”, czy „GR” został podany w słowniku państw dla państwa „Grecja”:
– w plikach: JPK_V7M oraz JPK_V7K dla kontrahenta z Grecji wykazywany jest kod „EL”,
– w plikach: JPK_KR_PD, JPK_EWP oraz JPK_PKPiR dla kontrahenta z Grecji wykazywany jest kod „GR”.

Zmiana nie dotyczy kontrahentów z innych państw niż Grecja.

Umożliwiono automatyczne uzupełniania opisu dekretu bezpośrednio w pliku JPK_KR_PD, gdy nie podano tego opisu w dokumentach księgowych.

Jak to działało do tej pory?
Do tej pory, jeśli w dokumentach księgowych, a konkretnie w dekretach, jakie zostały objęte plikiem JPK_KR_PD, nie podano opisu dekretu, który jest elementem wymaganym w pliku, plik się generował, ale jego wysyłka kończyła się błędem.

Co zrobiono?
Teraz nadal tak będzie, ale program umożliwia wygenerowanie prawidłowego pliku JPK_KR_PD (z uzupełnionymi opisami dekretów), bez konieczności edytowania dokumentów księgowych i uzupełniania w nich brakujących opisów dekretów. Taką możliwość daje skorzystanie z nowego parametru, jakie został obsłużony w oknie parametrów pliku. Chodzi o znacznik „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego”.

Jak to działa po zmianach?
Znacznik „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego” to pole do samodzielnego zaznaczenia, jeśli istnieje podejrzenie lub pewność, że w danych, jakie zostaną wyeksportowane do pliku, znajdują się dokumenty księgowe, a w nich dekrety, którym nie uzupełniono opisu dekretu i chce się uzupełnić je w samym pliku.

Domyślnie znacznik „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego” jest odznaczony, ale jeżeli zostanie zaznaczony, to program, na etapie eksportu danych do pliku JPK_KR_PD, sprawdzi, czy w eksportowanych danych podano opisy dekretów, czy nie, a tam, gdzie ich nie podano, to automatycznie uzupełni pole z opisem dekretu taką zawartością, jaką podano w polu z numerem dowodu źródłowego.

Opis dekretu, automatycznie nadawany przy pomocy zaznaczenia znacznika „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego”, jest oparty na założeniu, że opisem dekretu jest numer dowodu źródłowego, przeniesiony z nagłówka dokumentu księgowego, w jakim znalazł się dany dekret, bo numer dowodu źródłowego jest daną „wspólną” dla całego dokumentu księgowego – a zatem także dla wszystkich dekretów, jakie się w nim znalazły. Dodatkowo numer dowodu źródłowego jest podany zawsze, bo jest daną wymaganą w oknie dokumentu księgowego, więc nie ma ryzyka, że go nie podano i nie ma czym uzupełnić opisu dekretu.

Skutek zaznaczenia znacznik „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego” jest widoczny tylko w samym pliku JPK_KR_PD, a nie w dokumentach księgowych. Tam (w dokumentach księgowych, a konkretnie w dekretach) nadal opisu dekretu nie ma (chyba, że zostanie on uzupełniony).

Jeżeli użytkownik nie ma potrzeby uzupełniać opisy dekretu w samym pliku (nie chce ryzykować „rozjazdu” w danych figurujących w dokumentach księgowych i w pliku), nie musi zaznaczać znacznika „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego”. Wówczas program, podczas eksportu danych do pliku JPK_KR_PD, nie sprawdzi, czy w eksportowanych danych podano opisy dekretów, czy nie, a tam, gdzie ich nie podano, to automatycznie niczego nie uzupełni w samym pliku. Pola prezentujące opis dekretu w pliku JPK_KR_PD będą odzwierciedlały dokładnie to, co podano (lub czego nie podano) w dokumentach księgowych, w oknach dekretu.

Znacznik „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego” jest jednak szczególnie użyteczny w przypadkach, gdy nie jest się pewnym, czy wszystkie dekrety, jakie znajdą się w pliku JPK_KR_PD, mają podany opis, a także wtedy, gdy nie jest możliwy powrót do dokumentów księgowych, w których nie podano opisu dekretu, bo dokumenty księgowe z brakującymi opisami dekretu zostały już zaksięgowane, a okresy – zamknięte, bądź nie sposób przypomnieć sobie, jakie to miałyby być opisy (tam gdzie ich nie podano), zwłaszcza, gdy brakujących opisów jest dużo i dotyczą one różnych dokumentów i różnych zdarzeń gospodarczych.

Zaznaczenie znacznika „Uzupełnij w pliku brakujące opisy dekretów numerem dowodu źródłowego” ma za zadanie ułatwić wygenerowanie prawidłowego pliku JPK_KR_PD (z uzupełnionymi opisami dekretów), bez konieczności edytowania dokumentów księgowych i uzupełniania w nich brakujących opisów dekretów, ale może to doprowadzić do ewentualnego „rozjazdu” między tym, co figuruje w dokumentach księgowych (brak opisów dekretów), a tym, co zostało wykazane w pliku JPK_KR_PD (są opisy dekretów).

Zmieniono zasady budowania kodu kontrahenta (dla celów pliku JPK_KR_PD), uwzględniając potrzebę jednoznacznej identyfikacji kontrahentów, w szczególności tych, którzy zmienili nazwę.

Jak to działało do tej pory?
Do tej pory zasady budowania kodu kontrahenta (dla celów pliku JPK_KR_PD) były następujące:
1). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, podano nazwę pełną kontrahenta oraz numer NIP, to kod kontrahenta to „zlepek” tych danych (połączony podkreślnikiem).
2). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, podano nazwę pełną kontrahenta, ale nie podano numeru NIP, to kodu kontrahenta nie ma i kontrahent z tego dokumentu księgowego nie zostaje wyeksportowany do pliku JPK_KR_PD.
3). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, podano numer NIP, ale nie podano nazwy pełnej kontrahenta, to kod kontrahenta to sam numer NIP (bez żadnego podkreślnika).
4). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, nie podano ani nazwy pełnej kontrahenta, ani numeru NIP, ale podano samą nazwę skróconą, kodu kontrahenta nie ma i kontrahent z tego dokumentu księgowego nie zostaje wyeksportowany do pliku JPK_KR_PD.
5). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, nie podano ani nazwy pełnej, ani nazwy skróconej, ani numeru NIP, to kodu kontrahenta nie ma i uznaje się, że w dokumencie księgowym nie figuruje żaden kontrahent i żaden kontrahent z tego dokumentu księgowego nie zostaje wyeksportowany do pliku JPK_KR_PD.

Co zrobiono?
Uwzględniono potrzebę jednoznacznej identyfikacji kontrahentów, w szczególności tych, którzy zmienili nazwę, ale nie zmienili numeru NIP, który jest stałym elementem identyfikacji kontrahenta, przypisanym mu przez cały czas istnienia. Nazwa kontrahenta (firmy), na przestrzeni istnienia danego podmiotu (firmy), może zmieniać się i to wielokrotnie, ale pomimo zmian w nazwie, dla celów podatkowych, to nadal jest ten sam podmiot. Zmieniono zatem zasady budowania kodu kontrahenta (dla celów pliku JPK_KR_PD) w taki sposób, że  jedynym „jednoznacznym identyfikatorem” będzie numer NIP i w kodzie kontrahenta prezentowany będzie sam numer NIP. Pozwoli to również uniknąć „dublowania” wykazywania danych kontrahenta w pliku JPK_KR_PD, jeśli z jakiś powodów został on wprowadzony kilkukrotnie do kartoteki kontaktów pod różnymi nazwami (różniącymi się choćby jednym znakiem), ale z tym samym numerem NIP. Chodzi o sytuacje, gdy np. „dublowano” danemu kontrahentowi kartoteki w celu obsługi „wielowalutowości” (raz wprowadzono go z walutą np. EUR, a drugi raz z walutą np. USD), czy też istniały jakieś inne powody, dla których „dublowano” kartoteki kontrahentów. Powodowało to, że program eksportował do pliku JPK_KR_PD różne dane (jeśli chodzi o nazwy), jako dane kilku różnych kontrahentów, mimo, że w rzeczywistości to był jeden podmiot. Teraz jedynym „jednoznacznym identyfikatorem” stanowiącym kod kontrahenta będzie numer NIP.

Jak to działa po zmianach?
Zasady budowania kodu kontrahenta (dla celów pliku JPK_KR_PD) po zmianach są następujące:
1). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, podano nazwę pełną i/lub nazwę skróconą kontrahenta oraz jego numer NIP, to kod kontrahenta to numer NIP.
2). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, podano nazwę pełną i/lub nazwę skróconą kontrahenta, ale nie podano numeru NIP, to kodu kontrahenta nie ma i kontrahent z tego dokumentu księgowego nie zostaje wyeksportowany do pliku JPK_KR_PD.
3). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, podano numer NIP, ale nie podano nazwy pełnej i/lub nazwy skróconej kontrahenta, to kod kontrahenta to numer NIP.
4). Jeżeli w dokumencie księgowym, w danych kontrahenta, nie podano ani nazwy pełnej, ani nazwy skróconej kontrahenta, ani jego numeru NIP, to kodu kontrahenta nie ma i uznaje się, że w dokumencie księgowym nie figuruje żaden kontrahent i żaden kontrahent z tego dokumentu księgowego nie zostaje wyeksportowany do pliku JPK_KR_PD.

Generalnie, po zmianach, w kodzie kontrahenta jest prezentowany sam numer NIP i tylko on ma znaczenie dla budowania kodu kontrahenta. Jeśli w danych kontrahenta podano numer NIP, to nie ma znaczenia, czy podano nazwę pełną, czy skróconą, czy obie, bo kodem kontrahenta jest sam numer NIP. Jeśli w danych kontrahenta nie podano numeru NIP, to nie ma znaczenia, czy podano nazwę pełną, czy skróconą, czy obie, bo kodu kontrahenta nie ma.

W efekcie zmiany zasad budowania kodu kontrahenta dane kontrahenta będą prezentowały się w pliku JPK_KR_PD (v. 1) następująco:
1). jeżeli w danych kontrahenta podano numer NIP, to
– w węźle „Kontrahent”:
>> w polu T_1 „Kod kontrahenta, z pomocą którego można jednoznacznie zidentyfikować podmiot w systemie finansowo-księgowym jednostki” będzie prezentowany kod kontrahenta, czyli numer NIP
>> w polu T_2 „Kod kraju nadania identyfikatora podatkowego kontrahenta” będzie prezentowany 2-literowy kod kraju nadania numeru NIP
>> w polu T_3 „Numer identyfikacji podatkowej kontrahenta” będzie prezentowany numer NIP
– w węźle „Dziennik”:
>> w polu D_3 „Kod kontrahenta, z pomocą którego można jednoznacznie zidentyfikować podmiot w systemie finansowo-księgowym jednostki” będzie prezentowany kod kontrahenta, czyli numer NIP (podobnie jak w polu T_1 w węźle „Kontrahent”)
2). jeżeli w danych kontrahenta nie podano numeru NIP, to dane kontrahenta nie wystąpią w pliku JPK_KR_PD (v. 1):
– ani w węźle „Kontrahent” (w żadnym z pól: T_1 , T_2 oraz T_3),
– ani w węźle „Dziennik” (w polu D_3)

UWAGA: Kontrolka „Kod kontrahenta (dla celów pliku JPK_KR_PD)”, figurująca w dokumencie księgowym, została automatycznie uzupełniona danymi wg. nowych zasad w dokumentach historycznych, tj. wystawionych do tej pory. Użytkownik nie musi ich edytować i uzupełniać w nich kodu kontrahenta wg. nowych zasad.

Na zakładkach dokumentów sprzedaży, korekt sprzedaży i faktur zaliczkowych dodano nową operację: „Pokaż podgląd dokumentów KSeF”. Rozbudowano również wysyłkę dokumentów do KSeF o parametr „Pokaż podgląd dokumentów”. Użytkownik może, zbiorczo (po zaznaczeniu wielu dokumentów) lub pojedynczo, przeglądać dokumenty w trzech formatach: PDF Ministerstwa Finansów, transformata MF i XML FA (3). Podgląd PDF MF daje możliwość zapisu do pliku i wydruku wizualizacji faktury KSeF.

W oknie: Zamówienia od odbiorców > Operacje > Pokaż zamówienia gotowe do realizacji, dodano w górnej części okna, która dotyczy dokumentu, kolumnę: „Nr zamówienia wg nabywcy”, natomiast w dolnej części okna dla pozycji dodano kolumnę: „Indeks wg odbiorcy”.

Rozbudowano słownik „Sposoby zapłaty” o dodatkową sekcję „Płatności w KSeF”. Użytkownik może przypisać do zdefiniowanej płatności w RaksSQL rodzaj odpowiadającej jej płatności w KSeF – pole „Forma płatności w KSeF”. Do wyboru: Gotówka, Karta, Bon, Czek, Kredyt, Przelew, Mobilna, Inna. Po wybraniu z listy rozwijanej formy „Inna”, aktywne staje się dodatkowe okno „Opis płatności”, gdzie należy podać opis dla formy płatności „Inna”. Jeżeli opis płatności do formy „Inna” nie zostanie zdefiniowany, do XML KSeF jako opis płatności zostanie przeniesiona nazwa z pola „Nazwa sposobu zapłaty”. Dodatkowo, w opisywanej sekcji, dołożony został parametr „Oznacz w KSeF jako zapłacone”. Oznaczenie tego checkbox’a będzie skutkowało tym, że za każdym razem, kiedy zostanie na dokument sprzedaży wybrany sposób zapłaty z tym oznaczeniem, do KSeF będzie wysyłana informacja „Zapłacono”. Ustawienia w sekcji „Płatności w KSeF” nie mają wpływu na dotychczasowe mechanizmy rozrachunków generowanych automatycznie na podstawie wystawianych dokumentów sprzedaży. Jeżeli użytkownik nie uzupełni sekcji „Płatności w KSeF” w definicji sposobów zapłaty, to sekcja „Płatność” w XML KSeF będzie wykazywana wg dotychczasowych mechanizmów uzupełniania pól w XML KSeF na podstawie sposobów zapłaty i rozliczania rozrachunków w RaksSQL Sprzedaż.

Dodano usprawnienie przy wczytywaniu certyfikatów KSeF, dzięki któremu certyfikat (.crt) i klucz prywatny (.key) wczytują się jednocześnie, o ile znajdują się w tej samej ścieżce i mają tożsamą nazwę.

Podczas powielania faktury sprzedaży lub dokumentu wydania zewnętrznego dodano w parametrach możliwość wyboru kodu dokumentu z jakim faktura sprzedaży lub WZ ma się stworzyć. Domyślenie kod dokumentu podpowiada się z dokumentu powielanego.

W parametrach firmy – Sprzedaż w sekcji KSeF, dodano nowe parametry:
– Typ adresu e-mail kontrahenta wysyłany do KSeF
– Typ numeru telefonu kontrahenta wysyłany do KSeF
Użytkownik decyduje jaki typ adresu e-mail lub numeru telefonu z kartoteki kontrahentów ma być wysyłany do KSeF lub może też zrezygnować z wysyłki.
Jeżeli w kartotece kontrahentów w sekcji: Internet/Telefony jest kilka adresów e-mail lub numerów telefonów dla tego samego typu, to w pierwszej kolejności do wysyłki zostanie wybrany ten, który posiada znacznik: Domyślny, jeśli jest przypisany do tego typu. Jeżeli żaden adres e-mail lub nr telefonu dla wybranego typu nie będzie posiadał znacznika: Domyślny, to zostanie wybrany do wysyłki do KSeF najwcześniej wprowadzony.

UWAGA: Należy wejść do parametrów firmy i ustawić typ adresu e-mail i telefonu, który ma być przenoszony do KSeF. Domyślnie po zainstalowaniu aktualizacji w parametrach ustawione jest: Nie wysyłaj.

W oknie „Zamówienia do dostawców” na dolnej zakładce „Pozycje” i w oknie edycyjnym „Zamówienie do dostawcy” na pozycjach, dodano nową kolumnę: „Pozostało do realizacji”. W oknach „Stan magazynu” i „Kartoteka artykułów” na dolnej zakładce „Zamówienia do dostawców” dodano kolumny: „Ilość zamówiona”, „Ilość zrealizowana” i „Pozostało do realizacji”.

W Słowniki>Wzorce opisów dla faktur sprzedaży dodano możliwość wyboru nowych symboli: [PRZESYŁKI_KURIERSKIE] i [SYGNATURA].
Opisy te można wybrać do szablonów e-mail i informacje dotyczące:
[PRZESYŁKI_KURIERSKIE] – nazwa kuriera oraz numer listu przewozowego
[SYGNATURA] – sygnatura dokumentu, jeżeli były przypisane do faktury, to pojawią się w treści e-maila.

Zmieniono sposób nadawania numerów zamówień w Integratorze Baselinker (dostosowano do maski numeracji w RaksSQL) a także zaktualizowano pakiety i platformę aplikacyjną do wersji NET Core 9. Wersja wymaga aktualizacji aplikacji NET Core.

Wprowadzono do okna edycyjnego rozrachunku pole prezentujące numer KSeF.

Jak to działało do tej pory?
Do tej pory okno edycyjne rozrachunku nie prezentowało numeru KSeF.

Co zrobiono?
Wprowadzono do okna edycyjnego rozrachunku pole prezentujące numer KSeF.

Jak to działa po zmianach?

1.W oknie edycyjnym rozrachunku, pod dotychczasową kontrolką prezentującą numer NIP kontrahenta, dodano nową kontrolkę „Numer KSeF”.

2. Kontrolka „Numer KSeF” w oknie edycyjnym rozrachunku działa w trybie „do odczytu”, co oznacza, że pełni ona jedynie funkcję informacyjną, służącą do wyświetlenia informacji. Nie można do niej wprowadzać numeru KSeF, ani go zmieniać, czy też usuwać, jeśli został on w niej wyświetlony.

3. Zarówno format, jak i rozmiar kontrolki „Numer KSeF” w oknie edycyjnym rozrachunku są takie same, jak w przypadku analogicznej kontrolki figurującej w oknie edycyjnym dokumentu księgowego. Kontrolka „Numer KSeF” działa w trybie „do odczytu”, więc nie jest wymagana, bo pełni jedynie funkcję informacyjną i jej zadaniem jest zaprezentowanie tego, co zostało do niej naczytane z innego miejsca w programie.

4. Kontrolka „Numer KSeF” w oknie edycyjnym rozrachunku prezentuje numer KSeF, jaki figuruje w nagłówku dokumentu księgowego, na zakładce „KSeF”, oczywiście o ile dany rozrachunek figuruje w dokumencie księgowym i podano w nim taki numer. W efekcie prezentuje ona to samo, co już teraz jest wyświetlane dla danego rozrachunku w kolumnie „KSeF numer faktury”, widocznej w oknie przeglądowym rozrachunków. Od strony praktycznej: numer KSeF jest wyświetlany w oknie edycyjnym rozrachunku wtedy, gdy:
–  istnieje dowód źródłowy = dokument systemowy (np. faktura sprzedaży, czy też faktura zakupu w module „SP”) z podanym numerem KSeF i taki dowód źródłowy = dokument systemowy utworzył rozrachunek, który znalazł się w dokumencie księgowym, a ten dokument księgowy prezentuje w nagłówku (na zakładce „KSeF”) numer KSeF, przeniesiony z powiązanego dowodu źródłowego,
– istnieje dokument (faktura) KSeF, zaimportowany z „Integratora KSeF” i został on rozksięgowany szablonem KSeF lub „ręcznie” w taki sposób, że powstał rozrachunek, który znalazł się w dokumencie księgowym, a ten dokument księgowy prezentuje w nagłówku (na zakładce „KSeF”) numer KSeF, przeniesiony z powiązanego dokumentu (faktury) KSeF,
– istnieje dokument księgowy, który nie został utworzony na podstawie dwóch powyżej wymienionych dokumentów, ale ma podany numer KSeF (w nagłówku, na zakładce „KSeF”).

5. Program aktualizuje zawartość kontrolki „Numer KSeF” w oknie edycyjnym rozrachunku wtedy, gdy ten numer zostaje wprowadzony/zmieniony/usunięty z nagłówka dokumentu księgowego, w którym znalazł się dany rozrachunek.